Actueel

In de periode 9 tot en met 12 september 2010 vond het jaarlijkse sportieve evenement plaats waarbij een bedrag van maar liefst € 17.063,90 bij elkaar werd gesport. Dit bedrag wordt binnenkort overhandigd aan de goede doelen die PinkRoccade in 2010 ondersteunt. Dit jaar zijn dat de Vereniging Spierziekten Nederland en Stichting Steunfonds Kyoga. Naast de sportieve prestatie speelden de fun- en relatiefactor een belangrijke rol.

Dit was het vierde sportieve en uitdagende evenement door de bergen, waarbij medewerkers en klanten zich op sportieve wijze inzetten voor de gezondheidszorg. Na de Mont Ventoux, de Stelvio en de Galibier was nu het bergachtige gebied van de Dolomieten aan de beurt. Het parcours van de beroemde “Maratona dles Dolomites”, in de vorm van een “8”, werd verdeeld over twee dagen. Het was de tweede keer dat de deelnemers zich lieten sponsoren door collega’s, familie en vrienden voor hun sportieve prestatie. En met succes! Vorig jaar ruim 15K. Dit jaar werd maar liefst € 17.063,90 binnengehaald.

Het avontuur begon op 9 september om 04.00 uur in de ochtend en startte met een lange, lange busreis op donderdag 9 september. Op vrijdag 10 september startte het sportieve gedeelte met in totaal 85 personen: 19 wandelaars en 66 fietsers, verdeeld over 37 medewerkers, 27 klanten en 21 introducés.

De vrijdag begon om 08:00 uur met een goed en uitgebreid ontbijt, gevolgd door de groepsfoto en de indeling in groepen. Na dagen van sneeuw en regen was het vrijdag droog met redelijk veel zon en een temperatuur van ongeveer 18º C. Ideaal weer om te sporten en om de eerste opwarmende sportieve prestaties neer te zetten.

De wandelaars werden met de bus afgezet op de top van de Passo Pordoi. Van hieruit werd de weg nog verder omhoog gezocht om dwars door de Sella gruppe (een prachtig massief) te wandelen naar de Passo Gardena. Bij de start splitste de groep in 7 wandelaars die de eerste stijging van 600 meter met de lift wilden doen en een groep van 10 “die-hards” die deze uitdaging direct te voet aanpakten. Dat het van achter het bureau altijd lastig is om de moeilijkheidsgraad en de duur van te tocht in te schatten, dat hebben de wandelaars geweten: de geplande 10 kilometer werden 21 kilometers wandelen op een hoogte variërend van zo’n 2700 tot 2920 meter. Er was voorzien dat af en toe van klimijzers noodzakelijk waren, maar dat bleek een understatement: het was vele malen uitdagender dan voorzien. Over een lengte van in totaal zeker een kilometer moest in een steile kloof afgedaald worden naar de passo Gardena. Onze deelnemers werden ingehaald door diverse geoefende klimmers met handschoenen en helmen uitgerust. Wij deden het zonder extra hulpmiddelen, op goede schoenen en vooral op eigen kracht en doorzettingsvermogen! Uiteindelijk kwam de eerste groep om half 6 ’s avonds en de tweede groep nog 2 uur later, bijna dodelijk vermoeid en hongerig, aanstrompelen in het hotel. De meest gehoorde zin die avond: ‘als ik dit van te voren had geweten was ik er niet aan begonnen, maar achteraf had ik het niet willen missen!’.

De fietsers gingen om 10.00 uur van start voor het beroemde “Sella rondje”. Het kortste rondje van de “8” met achtereenvolgens de passen Passo Campolongo, Passo Pordoi, Passo Sella en de Passo Gardena. In totaal 52 kilometer met 1800 hoogtemeters. Dit is te vergelijken met tweemaal de Alpe d’Huez beklimmen. Een pittige warming up. Door goed uit te rusten en goed te eten op de toppen, wisten de meesten het hotel tussen 2 en 3 uur s’middags te bereiken.

Na een vermoeiende dag en een gezellige vrijdagavond werden de bedden vroegtijdig opgezocht om op te laden voor het ‘echte’ werk.

Na een goed ontbijt startte om 10 uur het tweede gedeelte van het sportieve evenement. De wandelaars hadden de schrik er nog goed in zitten van de vorige dag en deden het deze dag iets rustiger aan in een minder rotsachtig en groen wandelgebied. De groep wandelaars werd versterkt door een tweetal wielrenners die de fiets verruild hadden voor de wandelschoenen.

De grootste groep wandelaars ging vanuit het hotel de Passo Campolongo op. Door enkele afgesloten paden liet iedereen zich met de lift naar boven brengen. Na een mooie groene wandeling over glooiende paden en vooral met voldoende terrasjes, keerden zij na 4 uur wandelen terug in het hotel. Een select groepje van 4 geoefende wandelaars ging alsnog met de auto op weg om vanaf het liftstation Prolongia te wandelen naar de top van de Setsass op een hoogte van 2500 meter. Een grotendeels groene wandeling met aan het einde een klim over de rotsen naar de top. Dit punt bevond zich precies in het midden van de ronde die de collega fietsers deze dag zouden fietsen. Ongeveer de hele omgeving en de route was te zien. Om half vijf keerden ook zij vermoeid maar voldaan terug.


De fietsers gingen van start voor het tweede en langere rondje van de “Maratona dles Dolomites”. Een tocht van 90 kilometer en 2500 hoogtemeters met daarin onder andere de Passo Campolongo, Passo Giau (zie afbeelding), Passo Falzerego en de Passo Valparola. De Passo Giau was vooraf al aangekondigd als een zware beklimming. Over een lengte van 10 km gemiddeld 10 % klimmen is toch bijzonder heftig voor onze groep. Om die reden was er een klein groepje verstandige fietsers die deze col links lieten liggen en rechtsreeks naar de top van de volgende Passo gingen. Zij waren dan ook als eerste terug bij ons hotel. De rest kwam zeer verspreid aan op de top van de Giau, sommigen “meer dood dan levend” en “helemaal uitgewoond” om maar eens wat wielerjargon te gebruiken. Gelukkig hadden we onderweg de nodige verzorging. Het eerste team bestond uit Brenda en Sandra, het tweede team uit Suzanne en Karin. Zij wisten de renners weer op te lappen voor de laatste passen Falzerego en Valparola. Bij de meesten begonnen de reserves toch al aardig op te raken en de tijdverschillen werden alsmaar groter. De eerste deelnemers waren rond half drie terug bij het hotel en de laatste werd met groot applaus onthaald om iets over 6 uur.

Met een paar graadjes warmer dan de vrijdag werd in ideale omstandigheden de zaterdag afgesloten. ’s Avonds in het hotel werden de heldendaden uitgebreid besproken en was er gelegenheid om de 3000 foto’s onder het genot van een drankje op een groot scherm te bekijken. De zondag stond in het teken van een snelle reis huiswaarts. 07:00 ontbijt, 08:00 in de bus om zo vervolgens rond middernacht aan te komen in Den Bosch en Apeldoorn.

De deelnemers waren het erover eens: een zeer geslaagd sportief evenement met een maatschappelijk tintje. Medewerkers, introducés en klanten hebben in een ontspannen sfeer gezamenlijk een sportieve prestatie neergezet en vonden tussentijds voldoende ruimte om elkaar op allerlei terreinen beter te leren kennen. Dat is de manier waarop PinkRoccade Healthcare werkt aan een fit en fijn bedrijf!