Thijs Stoop van GGZ inGeest:
‘De marge zal uit de ondersteuning moeten komen en niet uit het primaire proces’
Toen de fusie tussen Geestgronden en GGZ Buitenamstel naar tevredenheid was afgerond had GGZ inGeest, de nieuwe organisatie, nog één belangrijke hobbel te nemen: de keuze voor een EPD dat klaar is voor de toekomst. GGZ Buitenamstel werkte met PSYGIS “classic” van PinkRoccade Healthcare en Geestgronden met een ander systeem. Na zorgvuldige afweging viel de keuze op PSYGIS Quarant, de opvolger van Classic. Gevolg was wel dat alle informatie uit het andere systeem naar PSYGIS Quarant geconverteerd moest worden. ‘Een lastige klus, die grote druk legde op de implementatie’, aldus Thijs Stoop (foto), lid van de raad van bestuur van GGZ inGeest. Vanuit zijn verantwoordelijkheid voor het operationeel proces is hij nauw betrokken bij project ‘IQ’, de implementatie van Quarant bij GGZ inGeest.
‘De afgelopen vijf jaar heeft er in de gezondheidszorg een ware explosie aan nieuwe wettelijke verantwoordelijkheden plaatsgevonden, die je als zelfstandige organisatie alleen niet meer aankunt. Vandaar die beweging naar grote geïntegreerde instellingen. Geestgronden en Buitenamstel waren zelf ook fusieorganisaties. Van GGZ Buitenamstel, dat vooral in Amsterdam-zuid actief was, loopt een directe lijn naar de Valeriuskliniek, waarvan we onlangs het 100-jarig bestaan gevierd hebben. En Geestgronden, dat de regio Haarlem-Schiphol-Hoofddorp bestreek, heeft zijn wortels in het prachtig gelegen terrein in Bennebroek.’
‘Van IQ naar ID’
‘Belangrijkste incentive voor het samengaan van Geestgronden en GGZ Buitenamstel was de aansluiting met de somatiek. Dat is ook de basis van onze samenwerking met VU medisch centrum Amsterdam, die volgend jaar moet uitmonden in een fusie.
Fuseren doe je allereerst vanuit inhoudelijk perspectief. Pas in latere instantie kijk je naar systemen. Dat moet vooral zo blijven. Maar je ziet wel dat je voor de verbetering van je zorg – daar gaat het uiteindelijk om – steeds afhankelijker wordt van ICT. We staan voor een zorgvraag, die alleen maar toeneemt. Tegelijk constateren we dat de middelen alleen maar minder worden. Toch zal de marge uit de ondersteuning moeten komen en niet uit het primaire proces. Met name uit je ICT zul je de meerwaardes moeten halen om ook op termijn goede zorg te kunnen leveren. In dat licht bezien is patiëntparticipatie ook zo belangrijk: zie hoe internetbankieren de zaken voor de banken en klanten makkelijker en goedkoper heeft gemaakt. Vandaar ook onze interne slogan van IQ naar ID: van Implementatie Quarant naar inGeest Digitaal.’
PSYGIS Quarant toekomstbestendiger
‘Toen ik hier achttien maanden geleden begon, was de keuze voor PSYGIS Quarant net gemaakt. Naar ik begrepen heb, was die het resultaat van een even zorgvuldige als lastige afweging. Er is vooral gekeken naar de zekerheden op de lange termijn. Toekomstbestendigheid en de mogelijkheden voor e-health gaven uiteindelijk de doorslag. Essentieel was ook dat PSYGIS Quarant nieuw was. Toen wij instapten, was de ontwikkeling nog in volle gang. PinkRoccade doet dat in samenwerking met de G3: Altrecht, Reinier van Arkel en Rivierduinen. We wisten dat we een oplossing gingen implementeren waaraan nog ontwikkeld wordt. Door mee te gaan in dat traject ga je een zeker risico aan. Maar het voordeel is dat je een stem hebt in het geheel, dat je invloed hebt op die ontwikkeling.’
Droomdocument
‘In twee visiebijeenkomsten, waarbij vooral ook behandelaren betrokken waren, hebben we ons gebogen over de centrale vraag: waarvoor willen we dat EPD in de toekomst gebruiken? Dat resulteerde in een droomdocument, dat als het ware de ideale situatie schetst. Daar zitten dus ook zaken in op het gebied van cliëntparticipatie, managementinformatie en wetenschappelijk onder
zoek waar we nu nog niet aan toe zijn. Tegelijkertijd was er de uitdaging: hou het wel simpel! We hebben vanuit de verschillende perspectieven – cliënt, behandeling, organisatie – puntsgewijs vastgelegd wat het EPD moet kunnen om ons nu én straks optimaal te kunnen ondersteunen. Daar hangt ook een fasering aan, én een prioritering. De eerste stap is – en daar zijn we nu volop mee bezig – dat de hele organisatie overgaat op PSYGIS Quarant. Daarna gaan we met vervolgkoppelingen aan de slag, zoals het hele ROM-traject om met gevalideerde vragenlijsten het effect van behandelingen te meten.’
Complexe conversie
‘We hebben de onderdelen van het implementatieprogramma ondergebracht in een strakke planning, want met zo’n kostbaar traject wil je de vaart er graag in houden. Eerst zijn de ongeveer 350 Classic gebruikers overgegaan. Dat ging eigenlijk vrij soepel. Ze waren enthousiast over PSYGIS Quarant, dat een intuïtieve look & feel heeft, en sneller en soepeler werkt dan de Classic-versie.
Maar voordat de circa 350 gebruikers van het andere systeem overkonden, moest eerst de patiëntinformatie uit dat systeem naar PSYGIS Quarant geconverteerd worden. En dat bleek veel lastiger dan wij – maar ook PinkRoccade – hadden voorzien. Het onvoorspelbare zat hem vooral in de semantiek: hoe interpreteer je items en hoe noem je ze? Bovendien moesten we flink terug in het aantal invulvelden; andersom was makkelijker geweest. Tegelijk kun je je afvragen of zo’n migratie echt volledig moet zijn. Lang niet alle gegevens zijn even waardevol, al zullen behandelaren daar wellicht anders tegenaan kijken. Gevolg van die complexe conversie was wel dat onze langetermijnagenda vertraging opliep. Een implementatie is toch een soort bottle-neck omdat daar een heleboel op hangt.’
Het vertrouwen is er
‘Gelukkig zijn we er in goede samenwerking uitgekomen. We hebben allebei leergeld betaald maar zien nu vol verwachting uit naar 18 maart, als de gebruikers van het andere systeem live gaan. De eindstreep nadert. Ik ben er heilig van overtuigd, dat PSYGIS Quarant straks werkt zoals het bedoeld is en dat het hooguit in het begin nog wat wennen en zoeken is. Spannend blijft natuurlijk de vraag of de conversie – hoe zorgvuldig ook – inderdaad helemaal gelukt is. Kunnen de behandelaren ook werkelijk alles vinden, wat ze daarvoor in het oude systeem hadden opgeslagen? Twee weken voor de live-datum volgt nog een laatste test. Dan moet blijken of de implementatie dat brengt wat we hebben afgesproken. Bij een ‘ja’ gaan we akkoord. Het vertrouwen is er in elk geval, het commitment ook. Van beide kanten.’
Pieter van Kesteren